Το διαρκές έγκλημα του Ισραήλ εναντίον της Παλαιστίνης έχει κορυφωθεί τα τελευταία χρόνια οδηγώντας στον θάνατο δεκάδες χιλιάδες ανθρώπους και προκαλώντας ανυπολόγιστες ζημιές στο φυσικό και δομημένο περιβάλλον της χώρας, τις υποδομές της κ.λπ. Η έκταση της βαρβαρότητας και η ένταση της επιθετικότητας του Ισραήλ είναι πια τόσο μεγάλες που αναρωτιέσαι αν η πολιτική του αποσκοπεί πλέον κάπου, αν υπάρχει δηλαδή κάποιος στόχος και κάποιο ορατό τέλος της σφαγής ή αν πρόκειται για έκφραση ενός απλού, ανόθευτου, χυδαίου μίσους με το οποίο έχουν ποτιστεί γενεές επί γενεών κατοίκων και εποίκων. Απέναντι στη γενοκτονία έχουν τοποθετηθεί εκατομμύρια άνθρωποι σε ολόκληρο τον κόσμο και ανάμεσά τους πολλοί δημιουργοί κόμικς που έχουν επιδείξει ώς τώρα άμεσα αντανακλαστικά και έχουν φιλοτεχνήσει αμέτρητες ιστορίες για να μεταφέρουν τη φρίκη και να παρακινήσουν σε δράση.

Ως αυτόπτης μάρτυρας έχει καταγράψει σε κόμικς την τραγωδία της Παλαιστίνης ο Joe Sacco στο Palestine (εκδ. ΚΨΜ), στο Footnotes in Gaza και άλλες άψογα τεκμηριωμένες δουλειές του με πιο πρόσφατη το War on Gaza ενώ τα τελευταία χρόνια έχουν υπάρξει πολλές ακόμα ανάλογες εκδόσεις με την Παλαιστίνη στο επίκεντρο όπως το εν μέρει αυτοβιογραφικό Δύναμη Γεννημένη από Όνειρα – Η ιστορία μου είναι η Παλαιστίνη του Mohammad Sabaaneh (εκδόσεις Χαραμάδα), η μεταφορά σε κόμικς του σπαρακτικού διηγήματος Ένα Γράμμα από τη Γάζα του Ghassan Kanafani από τον Λευτέρη Παπαθανάση και η ανθολογία Κόμικς για την Παλαιστίνη με τη συμμετοχή 36 Ελλήνων και ξένων δημιουργών από τις Εκδόσεις του Αύριο κ.ά.

Σ’ αυτήν την αλυσίδα χωρίς τέλος, ήρθε πρόσφατα να προστεθεί μια ακόμη αγγλόφωνη ανθολογία που συγκεντρώνει τα έργα 11 Ελλήνων και ξένων καλλιτεχνών υπό την επιμέλεια του Gounis, από τις εκδόσεις Black Zeus Books με έδρα τη Θεσσαλονίκη. Στο West and Palestine (68 σελίδες) με το πλούσιο εικαστικό περιεχόμενο και τα πολλά διαφορετικά σχεδιαστικά και αφηγηματικά στιλ, συμμετέχουν οι Daniele Murtas, Lucia Cerda, Noemie Fantome, Rosa Ray και από την Ελλάδα οι Bryan Mince, Giannis Hoto, Gounis, Πανάγος Γερακάκης, Στέλλα Αναστασάκη, Θωμάς Κεφαλάς και Γιώργος Κωνσταντίνου. Στον πρόλογό του ο Gounis διευκρινίζει τους λόγους της έκδοσης: «Σε μια εποχή κατά την οποία τα δυτικά “πολιτισμένα” κράτη στηρίζουν το ισραηλινό απαρτχάιντ, τροφοδοτούν τη γενοκτονία και κανονικοποιούν τον αντιμουσουλμανικό ρατσισμό, ενώ ταυτόχρονα φιμώνουν τις φωνές που αμφισβητούν την κυρίαρχη αφήγηση, η τέχνη καλείται να πάρει θέση. Σε μια εποχή κατά την οποία οπαδοί της χριστιανικής υπεροχής και αυτοαποκαλούμενοι “αριστεροί” Αντιφα φασίστες αγκαλιάζουν την ισραηλινή κατοχή, υπερασπιζόμενοι με νύχια και με δόντια τη σιωνιστική εθνικιστική ιδεολογία, η τέχνη καλείται να δράσει».

Στο πλαίσιο αυτό, η Στέλλα Αναστασάκη σχεδιάζει τον Ντόναλντ Τραμπ να φορά μαγιό που γράφει «Epstein» και να ετοιμάζεται να κάνει μπάνιο σε μια πισίνα στο σχήμα της Γάζας που έχει μόλις βομβαρδιστεί από ισραηλινούς πυραύλους ενώ ο Bryan Mince περιγράφει τη διαχρονική απάθεια της Δύσης σε μια ιστορία με τίτλο «Και η Δύση Νίπτει τας Χείρας της» στην οποία μεταξύ άλλων υπενθυμίζει ότι «ένας από τους καλύτερα εκπαιδευμένους και εξοπλισμένους στρατούς στον κόσμο, πολεμά εναντίον ανθρώπων που κρατούν σφεντόνες και πέτρες» και αναρωτιέται «μπορεί να διαφωνείς με την τρομοκρατία αλλά ποια είναι τελικά η απάντηση στο απαρτχάιντ;». Ο Πανάγος Γερακάκης σαρκάζει όσους δικαιολογούν την ισραηλινή κτηνωδία αποδίδοντάς τη στα γεγονότα της 7ης Οκτωβρίου λες και τότε ξεκίνησε να γράφεται η Ιστορία και δεν είχαν προηγηθεί δεκαετίες εγκλημάτων κατά των Παλαιστινίων, ο Γιώργος Κωνσταντίνου καυτηριάζει την υποκρισία των δυτικών, τα κροκοδείλια δάκρυά τους και την ένοχη σιωπή τους ενώ ο Θωμάς Κεφαλάς στέκεται στη συλλογική ευθύνη μας καθώς κανείς δεν μπορεί να επικαλείται άγνοια: «Κανείς δεν μπορεί να ισχυριστεί ότι δεν ξέρει. Όλοι ξέρουμε».

Ο Gounis, τέλος, στα έργα του χλευάζει τη δυτική επιλεκτική ευαισθησία που προσαρμόζεται στα εκάστοτε συμφέροντα αλλά δεν αφήνει στο απυρόβλητο και εκείνο το τμήμα της Αριστεράς που παίρνει το μέρος του Ισραήλ συντασσόμενη με τον πιο ακραίο ρατσισμό και μιλιταρισμό. Και ξεκαθαρίζει στον πρόλογό του ότι «Το West and Palestine είναι ένα αυτοεκδιδόμενο συλλογικό κόμικς που προσκαλεί δημιουργούς να συμβάλουν με ιστορίες κόμικς γύρω από τη συνενοχή της Δύσης σε αυτά τα εγκλήματα, καθώς και γύρω από πράξεις και φωνές αλληλεγγύης – τόσο στη Δύση όσο και μέσα στο ίδιο το Ισραήλ, όπου πολλοί άνθρωποι αντιστέκονται με θάρρος στο απαρτχάιντ και τη γενοκτονία. Δεν τρέφουμε αυταπάτες: ένα περιοδικό δεν πρόκειται να σταματήσει τους βομβαρδισμούς, ούτε να ταΐσει τους πεινασμένους, ούτε να επαναφέρει στη ζωή όσους δολοφονήθηκαν, ούτε να επιστρέψει την κλεμμένη γη. Μπορεί, όμως, να αποτελέσει έναν μικρό χώρο ενημέρωσης και αλληλεγγύης· έναν τρόπο να πάρουμε θέση σε μια εποχή όπου ακόμη και η ίδια η ενημέρωση θάβεται κάτω από ψέματα και προπαγάνδα».